Dla rolników oznacza to jedno: koszt nawożenia znowu staje się jednym z kluczowych elementów wpływających na opłacalność produkcji. A kiedy ceny nawozów rosną tak szybko, jeszcze większego znaczenia nabiera pytanie nie tylko o to, ile kosztuje nawóz, ale też jak efektywnie zostanie wykorzystany.

Obecny wzrost cen nie wygląda jak zwykłe sezonowe odbicie

Porównanie trzech ostatnich sezonów dobrze pokazuje skalę obecnej sytuacji. W marcu 2026 cena mocznika była wyraźnie wyższa niż w analogicznym okresie rok wcześniej i dwa lata wcześniej. To oznacza, że obecny ruch cenowy jest znacznie mocniejszy niż typowe sezonowe wahanie i wyraźnie wybija się na tle poprzednich lat.

Wykres 1. Ceny mocznika – porównanie trzech sezonów (2024–2026), benchmark Urea (E. Europe). Źródło: World Bank Pink Sheet; Harvium.

To ważne, bo obecna sytuacja nie jest wyłącznie efektem lokalnego popytu czy chwilowej zmiany nastrojów. Reuters zwracał uwagę, że ceny mocznika wzrosły do poziomu bliskiego 700 USD/t, czyli mniej więcej o 40% względem poziomów sprzed najnowszej fali zaburzeń związanych z konfliktem na Bliskim Wschodzie.

Dlaczego nawozy znowu drożeją?

Najważniejszym powodem jest gaz ziemny. Produkcja nawozów azotowych jest silnie zależna od kosztów energii, a szczególnie od ceny gazu, który jest kluczowym surowcem przy produkcji amoniaku. Gdy gaz drożeje, bardzo szybko rośnie także koszt wytwarzania nawozów azotowych. Reuters podawał, że w przypadku nawozów azotowych energia może stanowić nawet około 70% kosztów produkcji.

Drugim czynnikiem jest napięcie geopolityczne wokół Iranu i cieśniny Ormuz. To jeden z najważniejszych szlaków dla światowego handlu energią i nawozami. Reuters wskazywał, że przez ten region przechodzi około jedna trzecia światowego handlu mocznikiem, dlatego każda destabilizacja bardzo szybko odbija się na cenach nawozów i surowców do ich produkcji.

Trzecim powodem są problemy z podażą z Rosji. W marcu 2026 Rosja wstrzymała na miesiąc eksport saletry amonowej. Dodatkowo zakład Dorogobuż, odpowiadający za istotną część rosyjskiej produkcji, nadal nie wrócił do pełnej sprawności po wcześniejszym ataku. To oznacza jeszcze większą presję podażową na rynku nawozów azotowych.

Krótko mówiąc: drogi gaz, napięcia na Bliskim Wschodzie i ograniczona podaż z ważnych kierunków eksportowych razem tworzą bardzo trudne otoczenie dla rynku nawozów.

Czy ceny mogą spaść?

Tak, ale raczej nie od razu.

Jeśli sytuacja wokół Iranu się uspokoi, a rynek energii zacznie wracać do większej stabilności, presja na ceny nawozów także może stopniowo osłabnąć. Taki scenariusz jest możliwy, ale dziś trudno zakładać szybki i trwały powrót do spokojnego rynku. Na ten moment bardziej realna wydaje się dalsza wysoka zmienność.

Pojawia się też pytanie, czy większa podaż z Białorusi mogłaby pomóc obniżyć ceny. Tu trzeba jednak uważać z uproszczeniami. USA faktycznie złagodziły część sankcji wobec białoruskich spółek potasowych, ale to nie oznacza automatycznie większego importu do Unii Europejskiej. UE ma własne taryfy na część nawozów z Rosji i Białorusi, obowiązujące od 1 lipca 2025, i ich celem jest ograniczenie zależności od tych dostaw.

W praktyce oznacza to, że nawet jeśli część światowej podaży wzrośnie, nie musi to od razu przełożyć się na niższe ceny dla rolników w Unii Europejskiej.

Co rolnik może zrobić już teraz?

Na ceny gazu, sytuację geopolityczną czy globalny handel nawozami rolnik nie ma wpływu. Ma jednak wpływ na to, jak nawóz zostanie wykorzystany na jego własnym polu.

I właśnie tutaj zaczyna się najważniejsza część całej układanki.

W wielu gospodarstwach nadal stosuje się jedną, równą dawkę nawozu na całym polu. Problem w tym, że pole niemal nigdy nie jest całkowicie jednorodne. Różnice w glebie, uwilgotnieniu, zasobności czy historii plonowania sprawiają, że potencjał produkcyjny w obrębie jednego pola może być bardzo różny. Badania i przeglądy naukowe pokazują, że technologie rolnictwa precyzyjnego oraz zmienne dawkowanie pomagają lepiej dopasować nawożenie do tej zmienności i poprawiają efektywność wykorzystania składników pokarmowych.

To oznacza, że przy obecnych cenach nawozów coraz mniej opłaca się traktować całe pole identycznie. Znacznie rozsądniejsze jest nawożenie zmienne, oparte na strefach produktywności i rzeczywistym potencjale różnych części pola. Dzięki temu można ograniczyć przenawożenie słabszych fragmentów i lepiej wykorzystać nawóz tam, gdzie faktycznie może przełożyć się na plon.

Najlepsza odpowiedź na drogie nawozy? Rolnictwo precyzyjne

Przy drogich nawozach każdy niepotrzebnie rozsiany kilogram kosztuje więcej niż wcześniej. Dlatego właśnie dziś strefy nawożenia i zmienne dawki mają szczególnie duży sens ekonomiczny.

W wielu gospodarstwach całe pole nadal traktowane jest jednakowo, mimo że jego poszczególne części często wyraźnie różnią się potencjałem produkcyjnym. Jedne fragmenty plonują stabilnie lepiej, inne słabiej. Przy jednolitej dawce nawozu oznacza to, że część areału może być nawożona zbyt intensywnie, a część zbyt słabo.

Grafika 1. Strefy produktywności pola wyznaczone na podstawie analizy danych multispektralnych Sentinel-2 wykonanej przez Harvium.

Na podstawie takich analiz można przejść od jednej dawki dla całego pola do bardziej precyzyjnego podejścia, czyli nawożenia zmiennego. Zamiast rozsiewać nawóz jednakowo na całej powierzchni, dawkę można dopasować do produktywności poszczególnych stref.

Grafika 2. Przykład stref nawożenia mocznikiem opracowanych przez Harvium.

Takie podejście pozwala lepiej wykorzystać nawóz, ograniczyć niepotrzebne koszty i wdrożyć bardziej racjonalne nawożenie bez zbędnego komplikowania całego procesu. Przy obecnych cenach nawozów to jedno z najbardziej praktycznych działań, jakie można dziś podjąć.

Jak może pomóc Harvium?

W Harvium przygotowujemy strefy nawożenia na podstawie danych multispektralnych z satelitów. Dzięki temu można szybko przejść od jednej dawki dla całego pola do bardziej precyzyjnego nawożenia dopasowanego do zmienności w obrębie gospodarstwa.

To prosty sposób, aby lepiej wykorzystać nawóz, ograniczyć niepotrzebne koszty i wdrożyć bardziej precyzyjne podejście do nawożenia bez skomplikowanego procesu.

Przy obecnych cenach nawozów to jedno z najbardziej racjonalnych działań, jakie można dziś podjąć.

Wejdź na stronę Harvium w zakładkę Rolnictwo precyzyjne albo napisz do nas maila. Szybko przygotujemy strefy nawożenia dla Twojego gospodarstwa w oparciu o dane satelitarne.

Artykuł Ceny nawozów rosną. Co się dzieje i jak realnie oszczędzać? pochodzi z serwisu Harvium.

Artykuł Cena gryki w 2025 pochodzi z serwisu Harvium.

Kataifi, znane także jako kadayif lub kadaifi, to tradycyjne ciasto nitkowe wywodzące się z regionu Bliskiego Wschodu i Morza Śródziemnego. Uważa się, że jego początki sięgają starożytnego Egiptu lub terenów Lewantu, a następnie rozprzestrzeniło się w kuchniach tureckiej i greckiej.

W Grecji znane jest jako kataïfi, w Turcji jako kadayif, a w krajach arabskich jako knafeh kataifi — gdzie wykorzystywane jest do słynnego deseru z serem i syropem miodowym. Z czasem trafiło także do Europy, stając się inspiracją dla nowoczesnych cukierników i kucharzy fusion.

Dziś kataifi zdobywa popularność również w Polsce — nie tylko w restauracjach orientalnych, ale i w lokalnych cukierniach, które sięgają po to chrupiące ciasto, by tworzyć nowe desery i przekąski.

Zastosowania kataifi — słodkie i wytrawne inspiracje

Słodkie zastosowania kataifi

• Desery warstwowe — kataifi świetnie sprawdza się jako chrupiąca baza lub warstwa dekoracyjna.
• Gniazdka orzechowe i rolady — klasyczna wersja deseru z miodowym syropem i nadzieniem z orzechów.
• Nowoczesne praliny i ciasta premium — cukiernicy w Polsce coraz częściej używają kataifi do tworzenia „efektu wow” w cukiernictwie nowoczesnym.
• Knafeh (kunafa) — wariant z Bliskiego Wschodu, gdzie kataifi kryje pod sobą warstwę sera lub śmietankowego nadzienia.

Wytrawne zastosowania kataifi

Kataifi nie musi być wyłącznie deserem. W gastronomii zyskało uznanie również w potrawach słonych:

• jako chrupiąca panierka do krewetek, kurczaka, warzyw lub mięs;
• w tzw. „dubajskich schabowych”, czyli wariacji na temat tradycyjnego kotleta w nowoczesnym wydaniu;
• jako dodatek do finger foodów, przekąsek cateringowych lub dań degustacyjnych.

Ta wszechstronność sprawia, że kataifi jest idealnym produktem zarówno dla cukierni, jak i restauracji premium.

Kataifi w Polsce — rosnący trend w branży spożywczej

Rosnące zainteresowanie ciastem kataifi w Polsce to efekt połączenia egzotyki, jakości i możliwości lokalnej adaptacji. Polscy producenci coraz chętniej wykorzystują lokalne składniki — miód, orzechy, owoce — by nadać temu deserowi własny, unikalny charakter.

Według analiz branżowych, produkty premium inspirowane kuchnią Bliskiego Wschodu notują wzrost sprzedaży, szczególnie w segmencie gastronomii rzemieślniczej oraz produktów eksportowych.

Zakup hurtowy kataifi — oferta Harvium dla cukierni i restauracji

Wraz z rosnącym zainteresowaniem tym produktem, rośnie także zapotrzebowanie na hurtowe ilości kataifi. W Polsce możliwość takiego zakupu na specjalne zamówienie oferuje Harvium.pl — dystrybutor i partner branży spożywczej oraz gastronomicznej.

W ofercie Harvium znajdują się:

• opakowania hurtowe kataifi przeznaczone dla cukierni, restauracji i sklepów premium,
• doradztwo w zakresie zastosowań produktu (desery, przekąski, catering),
• możliwość współpracy długoterminowej i dostaw cyklicznych,
• pomoc w opracowaniu nowych produktów opartych na cieście nitkowym.

Zakupy hurtowe na Harvium.pl pozwalają nie tylko obniżyć koszt jednostkowy, ale też wyróżnić się na rynku — wprowadzając do oferty produkt, który łączy tradycję Bliskiego Wschodu z polskimi smakami.

Dlaczego warto wprowadzić kataifi do oferty?

• To produkt uniwersalny – nadaje się do deserów, finger foodów, dań głównych i cateringów.
• Estetyczny efekt — nitkowa struktura dodaje wizualnej lekkości i luksusowego wyglądu.
• Naturalny skład — bez dodatku konserwantów i sztucznych barwników.
• Rośnie popyt – konsumenci poszukują oryginalnych smaków i tekstur.

Podsumowanie

Kataifi to coś więcej niż egzotyczne ciasto — to symbol nowoczesnego podejścia do gastronomii, które łączy światowe trendy z polskim rzemiosłem cukierniczym. W 2025 roku staje się nie tylko modnym składnikiem, ale też realną szansą dla przedsiębiorców z branży HoReCa.

Dzięki ofercie Harvium.pl można dziś zamówić kataifi w ilościach hurtowych (wyślij nam formularz kontaktowy), dopasowanych do potrzeb cukierni, restauracji czy sklepów. W najbliższym czasie uruchomimy także notowania tego produktu na naszej stronie. Na chwilę obecną szacowana średnia cena za 1kg tego produktu to 27 PLN/kg (prawdopodobnie najniższa cena na rynku!!). To doskonały moment, by wprowadzić ten produkt do swojej oferty i odpowiedzieć na rosnące zainteresowanie klientów – skontaktuj się z nami.

Artykuł Kataifi — część 2: Zastosowania, zakupy hurtowe i rynek w Polsce pochodzi z serwisu Harvium.

Kataifi, znane też jako ciasto nitkowe lub kadayif, to deser z kuchni bliskowschodniej, który w ostatnich latach zdobył popularność w polskich cukierniach, restauracjach i domach. Viralowa moda na tzw. czekoladę dubajską oraz wielorakie możliwości kreatywnego wykorzystania sprawiły, że kataifi stało się symbolem nowoczesnego cukiernictwa i równocześnie źródłem nowych szans dla polskiego rolnictwa, przetwórstwa i producentów żywności.

Czym jest kataifi?

Ciasto kataifi powstaje z bardzo cienkich, nitkowatych pasemek z ciasta filo przypominających „anielskie włosy”. Po upieczeniu łączy chrupkość z delikatnością nadzienia. W tradycyjnych wersjach formuje się ruloniki lub gniazdka nadziewane orzechami — migdałami, pistacjami lub orzechami włoskimi — i polewa gęstym syropem miodowym lub cukrowym.

Kataifi w polskim cukiernictwie

Trend na kataifi pojawił się wraz z popularnością deserów inspirowanych Bliskim Wschodem. Polscy cukiernicy i blogerzy kulinarni szybko zaadoptowali ciasto, wprowadzając lokalne składniki i nowe formy podania:

• z lokalnymi orzechami włoskimi i laskowymi;
• z musem z sezonowych polskich owoców;
• jako chrupiąca panierka do kotletów schabowych lub krewetek — tzw. „dubajskie schabowe”.

Wpływ na polskie rolnictwo i gospodarkę

Rozwój popularności kataifi przekłada się na realne korzyści dla sektora rolnego i przetwórczego:

• Wzrost popytu na orzechy i miód wspiera plantatorów i pszczelarzy oraz podnosi wartość lokalnych surowców;
• Sezonowe owoce z polskich sadów znalazły zastosowanie jako nadzienia i musy;
• Trend zgodny z superfoods i zero waste — resztki ciasta można użyć do posypek, deserów warstwowych lub produktów konfekcjonowanych.

Tworzenie nowych produktów z myślą o eksporcie i współpracy z cukierniami oraz restauracjami zwiększa wpływy regionalne.

Przepis Kataifi z polskimi orzechami i miodem

Składniki:

• 1 opakowanie kataifi
• 200 g polskich orzechów (włoskie lub laskowe)
• 100 g polskiego miodu
• 150 g masła
• 200 g cukru
• 200 ml wody
• cynamon, kardamon (opcjonalnie)

Wykonanie:

1. Posiekaj orzechy i wymieszaj je z cynamonem.
2. Rozłóż kataifi, rozdziel włókna, posyp farszem, zwiń w ruloniki lub uformuj gniazdka, ułóż na blasze i polej roztopionym masłem.
3. Piecz 30 minut w 180°C, aż będą złociste.
4. Zagotuj wodę z cukrem i miodem, ostudź. Gorące ciasto polej syropem i odstaw do przestudzenia.

Podsumowanie

Kataifi w 2025 roku to przykład, jak międzynarodowy trend może zyskać lokalny charakter i ekonomiczne znaczenie. Wykorzystanie polskich orzechów, miodu i owoców podnosi jakość deseru, wspiera rolników i przetwórców oraz otwiera możliwości rynkowe — od nowych produktów cukierniczych po eksport. Dla konsumentów to szansa na odkrywanie nowych smaków, a dla branży impuls do dalszych innowacji.

Dla zainteresowanych hurtowym zakupem kataifi w opakowaniach dla cukierni, restauracji i sklepów, produkt będzie wkrótce dostępny na stronie Harvium.pl. Wyślij formularz kontaktowy o zainteresowaniu produktem przez naszą stronę i zostań jednym z pierwszych odbiorców kataifi.
Więcej o jego zastosowaniach, możliwościach dystrybucji oraz inspiracjach kulinarnych przeczytasz w drugiej części artykułu, która ukaże się jutro.

Artykuł Kataifi 2025 — ciasto nitkowe z polskimi korzeniami pochodzi z serwisu Harvium.

Artykuł Niskie ceny płodów rolnych uderzają w Polaków pochodzi z serwisu Harvium.

Artykuł Raport rynek agro – wrzesień 2025 (część 2) pochodzi z serwisu Harvium.

Artykuł Raport rynek agro – wrzesień 2025 (część 1) pochodzi z serwisu Harvium.

Odbicie rzepaku

Październik rozpoczął się wzrostami na rynku rzepaku. Było to spowodowane eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie między Iranem a Izraelem. Niepewność spowodowana konfliktem windowała ceny ropy naftowej, a ta ciągnęła w górę właśnie rzepak i oleje roślinne. Dzięki temu listopadowe kontrakty na rzepak zamknęły czwartkową sesję 3 października na poziomach zbliżonych do tych z końca lipca.

Dalsze obawy o sytuację na Bliskim Wschodzie, a dokładnie odpowiedź Izraela w postaci zbombardowania irańskiej infrastruktury naftowej tylko spotęgowały wzrosty cen ropy. Z tego powodu, już tydzień później, w czwartek 10 października kontrakty listopadowe na unijny rzepak zamknęły dzień na poziomie 496 EUR/T, rosnąc w tydzień aż o 15 EUR/T. Ta cena utrzymuje się także tydzień później, w kolejny czwartek miesiąca.

Co ciekawe, zwyżki mogłyby być jeszcze większe. Osłabienie ze strony cen olejów roślinnych, między innymi po wyższych niż zakładano odczytach zapasów oleju palmowego w Malezji zahamowały wzrosty. Ponadto, dotychczasowy brak reakcji Izraela, a także prognozy na cieplejszą niż zakładano jesień ostudziły nieco rynek ropy naftowej. Mimo to, wydaje się że rzepak ma jeszcze miejsce na wzrosty i szansę na przebicie 500 EUR/T.

Sytuacja zbóż

Równocześnie, z początkiem miesiąca ostudził się nieco rynek zbóż. Po wzrostach do poziomu kilkumiesięcznych maksimów, pszenica poruszała się w swoistym trendzie bocznym. Po wybiciu do 232 EUR/T w pierwszy czwartek października, ceny oscylują aktualnie w okolicach okrągłej liczby 230 EUR/T. I choć na czwartek 17 października cena grudniowego kontraktu na pszenicę na giełdzie w Paryżu jest o niecałe 2 EUR/T niższa od wspomnianego wybicia, bo zamknęła dzień na poziomie 230,25 EUR/T, to należy pamiętać, że wciąż jest to cena wyższa o ponad 20 EUR/T względem sierpniowych minimów.

Ponad to, sygnały o planowanym spotkaniu rosyjskiego ministerstwa rolnictwa z uczestnikami rynku zbożowego, czy powrocie na rynek największych odbiorców, takich jak Algieria, Arabia Saudyjska oraz Egipt napawają optymizmem i mogą sugerować dalszy wzrost cen pszenicy.

Podobnie ma się kukurydza. Po dynamicznych wzrostach na przełomie września i października oraz osiągnięciu cen rzędu 216 EUR/T, nastąpiła konsolidacja i na dzień 17 października cena listopadowego kontraktu wynosi 212,25 EUT/T. Z jednej strony, wciąż pojawiają się czynniki mogące pozytywnie wpłynąć na cenę, takie jak opóźniające zbiory w wielu rejonach Europy Zachodniej pogorszenie pogody, czy złe perspektywy produkcyjne we wschodniej części Europy, m.in. związane z rosyjskimi atakami na ukraińskie porty. Z drugiej jednak strony, pojawiają się czynniki ograniczające te wzrosty. Są to między innymi rosnąca presja zbiorów w USA, ale też potrzebne rolnikom w Ameryce Południowej opady.

Z powodu tych zderzających się sił, przyszłość kukurydzy wydaje się niejasna, a każdy nowy czynnik może przeważyć. Tak jak w przypadku pszenicy, warto jednak mieć na uwadze fakt, iż obecne ceny, mimo że nieco niższe, niż krótkookresowe maksima, wciąż pozycjonują się o około 20 EUR/T wyżej, niż sierpniowe dołki.

Co dalej?

Wzrosty oraz utrzymywanie się cen europejskich zbóż i oleistych na poziomach porównywalnych do tych z lipca tego roku to zdecydowanie zjawisko pozytywne. I choć na horyzoncie pojawiają się czynniki mogące zaburzać te wzrosty, to równie silne są bodźce wzmagające pozytywne perspektywy. W takiej sytuacji istotne będzie monitorowanie cen oraz dynamiki na rynkach. W tym kontekście warto wykorzystać narzędzia dostępne na platformie harvium.pl, które oferują bieżący monitoring cen surowców rolnych. Warto także śledzić najnowsze newsy. Aby zdobyć więcej informacji cenowych ponad 200 produktów i surowców odwiedź naszą stronę i skontaktuj się z nami.

Artykuł Rzepak i zboża – chwilowe wybicie czy pozytywny trend? pochodzi z serwisu Harvium.

Europejska pszenica i rzepak

Cena unijnego zboża zamknęła ostatni dzień tygodnia spadkiem, będąc pod dalszą presją ogromnej konkurencji ze strony pszenicy rosyjskiej. Potęgują to zwyżkujące, jednak wciąż oscylujące w okolicach 4-letnich minimów ceny na giełdzie w Chicago. Mimo to, ceny na poziomie 219,75 EUR/T dla kontraktu wrześniowego oraz 226 EUR/T dla grudniowego, oznaczają wzrosty względem początku tygodnia. W porównaniu z cenami z poniedziałku – odpowiednio 216 oraz 223,75 EUR/T oznaczają one wzrosty o 1,74% (+3,75 EUR/T) dla kontraktów wrześniowych i 1,01% (+2,25 EUR/T) dla grudniowych.

Mimo tego pozytywnego akcentu, zbiory w Stanach Zjednoczonych wciąż wywierają presję podażową, a to przekłada się także na rynek europejski. Na szczęście prognozy zbiorów w UE znacznie odbiegają od amerykańskich, co niweluje ten wpływ. Dzięki temu ceny w Paryżu stoją znacznie powyżej tegorocznych minimów.

Rzepak natomiast wciąż cierpi ze względu na ceny ropy naftowej. Potęgują to także ceny kanadyjskiej soi, które tak jak w przypadku amerykańskich zbóż oscylują w okolicach 4-letnich nizin. Cena na koniec tygodnia jest w przypadku rzepaku nieznacznie niższa (-0,89%) niż na jego początku – 472,25 EUR/T dla listopadowego kontraktu w piątek kontra 476,5 EUR/T w poniedziałek. Mimo tego, niskie szacowane zbiory w Unii sprawiają, że ceny te wciąż są o prawie 20% bardziej atrakcyjne niż w trakcie zeszłorocznych minimów.

Pszenica na rynku polskim

A jak ma się sytuacja na naszym rodzimym rynku? Według najnowszego rządowego raportu dotyczącego rynku zbóż z 1 sierpnia 2024, na dzień 28 lipca 2024 (a więc nieco przed aktualizacją danych europejskich), krótkoterminowe wyniki pszenicy są mieszane, a zmiany procentowe w skali tygodnia niewielkie.

Cena pszenicy konsumpcyjnej osiągnęła poziom 842 zł za tonę. W skali tygodnia oznacza bardzo nieznaczny spadek, o 0,2% z ceny 844 zł za tonę. Gorzej prezentuje się to w skali roku. W tym przypadku, aktualna cena oznacza spadek aż o 15% względem średniej lipcowej z 2023. Ta wynosiła bowiem 988 zł za tonę.

Podobnie ma się sytuacja pszenicy paszowej. Choć w krótkim terminie cena 797 zł za tonę, oznaczająca wzrost o 0,5% w skali tygodnia może powodować nieśmiały uśmiech w kąciku ust, to w skali roku powoduje jedynie grymas niezadowolenia. Średnia cena z lipca 2023 wynosiła bowiem 977 zł za tonę, a więc była o ponad 18% wyższa, niż ta sprzed tygodnia.

Polski rzepak

Krótkoterminowe wyniki rzepaku, przynajmniej te na dzień 28 lipca 2024 mogą napawać stonowanym optymizmem. Choć tygodniowy wzrost wyniósł 21 zł za tonę, a więc 1%, to polski rzepak utrzymuje się w trendzie wzrostowym zapoczątkowanym w marcu. Podobny stan rzeczy można zauważyć w kontekście rocznym, jako że obecna cena 2045 zł za tonę plasuje się o nieco ponad 1% wyżej niż średnia z lipca 2023, która ukształtowała się na poziomie 2019 zł za tonę. Ponadto, cena z końca lipca jest też o ponad 4% wyższa niż średnia w roku 2024, która wynosi aktualnie 1960 zł za tonę. Nieco bardziej mieszane są odczyty cenowe oleju rzepakowego. Co prawda cena oleju rafinowanego w przeciągu tygodnia zaliczyła lepszy wynik, rosnąc o 2,3% z 4 601 zł za tonę do 4 705 zł za tonę, natomiast w ujęciu rocznym, wynik ten wciąż daleki jest od zadawalającego. Średnia cena za olej rzepakowy w lipcu 2023 wynosiła bowiem 5 893 zł za tonę, a więc o 20% więcej. Mimo to, aktualna cena, tak jak w przypadku nasion, znajduje się powyżej średniej w obecnym roku, która wynosi 4 646 zł za tonę.

Podsumowanie

Jak widać, sytuacja na rynku zarówno polskim i europejskim jest dynamiczna i nawet na przestrzeni tygodnia zachodzić mogą znaczne zmiany. Ceny rzepaku mogą napawać nieco większym optymizmem, zarówno w ujęciu krótkoterminowym jak i tym obejmującym 12 miesięcy. Wciąż nie są one na optymalnym poziomie i w drodze do jego osiągnięcia stoi wiele przeszkód, głównie tych globalnych. Ceny pszenicy są natomiast zdecydowanie bardziej „na czerwonym”. Sytuacja za oceanem, a także konkurencja ze strony Rosji wywierają znaczną presję, której jak na razie ceny zbóż ulegają. Zmiany przynieść mogą kolejne aktualizacje kondycji upraw w Europie oraz przewidywania pogodowe na starym kontynencie.

Aby uzyskać szczegółową analizę dotyczącą potencjału tych zmian w kontekście twoich upraw zajrzyj tutaj. Skontaktuj się z nami, a my przygotujemy dla Ciebie spersonalizowany raport.

Artykuł Co w pszenicy i rzepaku piszczy? Przegląd cen pochodzi z serwisu Harvium.